29 kwi 2012

"Wyzwolenie" - Jonasz Suchy





Nie minął jeszcze wiek próby ostatecznej,
A już mówią nam, że nie takie z nas orlęta,
Zarzucają nam grzech winy żywej – wiecznej,
Powtarzają – wy to wciąż tylko pisklęta.

Tak nas wprowadzono przez wielkie wrota,
Ról, których niepisane nam było odgrywać,
Wciąż tylko słowa, słowa, słowa – hołota,
Mit się nie stworzył – nie nam przegrywać.

Zaklinali nasze dusze mgłą pustych frazesów,
Szukali gdzieś na brzegiem morza pychy stałej,
Obrazów, wielkich czynów – marzeń i gestów,
Tak trwali i tlili wersy epopei przebrzmiałej.

Ktoś zbudził się i krzyknął – są!- wreszcie one…
I zlękli się wszyscy na tę wyczekiwaną chwilę,
Poczęły się tłoczyć pytania dawno wymyślone,
A to tylko szły ciężkim krokiem - nasze Termopile.


Jonasz Suchy




Jonasz Suchy – urodzony w 49 rocznicę powstania warszawskiego w tzw. Małym Wiedniu,  wśród wycia syren i pochwalnych minut ciszy. Rzemieślnik słowa, od kilku lat publikuje, licząc na wydanie paru wersów  o subiektywnie postrzeganej rzeczywistości


"Jeszcze..." - Bogna Kurpiel


23 Listopad, 2011 -

ostatnio źle sypiam
śnią mi się światła miasta
i męskie dłonie
- twoje dłonie

"jesteś...jestem..." - - Sylwia Strugała







liści drżeniem jestem
nitką pajęczą
pyłkiem mgły

nie będę niczym więcej
a ty -
przestrzenią wiersza
spokojem gór
i burzą jesteś

wczoraj i dziś
na wieczność

i karą za grzech największy
za smutek wierszy

Sylwia Strugała





Sylwia Strugała – absolwentka filologii polskiej i dziennikarstwa, pisze od zawsze. Mieszka w niewielkim mieście w Wielkopolsce.