"Sen" - Emilia Proboszcz

Samotna zmarznięta wśród
Mrozu śniegu i pustej ulicy
Siedzi pod opuszczonym domem
Z milczącą grobową twarzą
- dziewczynka z zapałkami

Marzy o rodzinie ciepłej kolacji
Ale musi wytrwać - nie ma powrotu
Do domu ojca i normalnego życia
Nie ma rodziny i domu
- dziewczynka z zapałkami

Odpala zapałkę ogrzewa swe rączki
Odczuwa czyjąś dobroć i bliskość
A po chwili idzie do nieba
- dziewczynka z zapałkami

"Dama z łasiczką" - Emilia Proboszcz

Jej wzrok stęskniony
Wpatrzony gdzieś daleko
W poszukiwaniu ukojenia…

Na jej twarzy
Niewielki zarys nadziei
Że może być lepiej…

Jej ciało spowite
Nutką ironii
Jakby chciała ukryć swój ból…

Na jej ręku
Równie smutna łasica
Dzieląca ból swej pani…

Na jej szyi
Lśnią czarne korale
Jakby symbol żałoby…

To tak Leonardo
Określił
Zarys swej ukochanej…

Od wieków już szuka
Swego kochanego
Dama z łasiczką…