"nie czas na odwilż" - Sylwia Strugała

nudziło się Bogu i aniołom
nudziło okropnie i wielce
a że dziurawy w niebie dach
więc biało wkoło
a mnie zamarzło serce
a w duszy strach

nie patrz w oczy tak odważnie
nie trzymaj dłoni kruchej
nie mów: "moja..."
bo zmarzniesz
na "kocham" nie nadstawiaj ucha
drżące wargi się boją

tobie śnią się maje
a mnie nie
zdejmij ze mnie usta
szepczesz: przyjdzie wiosna, lód odtaje
stopi śnieg...
stopi, a pod śniegiem pustka

"niebo" - Sylwia Strugała

godziny więdną cicho
skurczone wieki bólu
nieznajome chwile
wstydzą się cierpienia

a ponad światem ciała
jest jeszcze jedno niebo

i tam nas nie ma...

"jesteś...jestem..." - - Sylwia Strugała

liści drżeniem jestem
nitką pajęczą
pyłkiem mgły

nie będę niczym więcej
a ty -
przestrzenią wiersza
spokojem gór
i burzą jesteś

wczoraj i dziś
na wieczność

i karą za grzech największy
za smutek wierszy