Parnas

"Bóg pamięta" - Łukasz Rajmund Krawczyński

2012-01-14T14:02:00.002+01:00

zmęczony życiem przegrywam w przedbiegach
wyrywam serce z klatki cudzych przeżyć
i skrywam się przed światem
jak oczy w których zgasł ostatni blask rozumu

mój wszechświat zamknięty w dwu dłoniach
jak pisklę wydobyte z gniazda po stracie matki
które dorasta szamocze się
a mimo to nadal nie potrafi się uwolnić

cisza

zrywam się do ucieczki na przetrąconych nogach
w osmolonych skrzydłach furkocze wiatr

przeskakuję nad dniem roztrzaskanym o posadzkę
głuchy jęk-szmer nie kaleczy uszu stóp kolan

cisza rozrasta się
pajęcze macki tworzą sieć
głosu nie dobędę nie uniosę rąk
z ołowiu

jeśli to starość to już chcę umierać
złożę głowę jak kamień na poduszkę dni
samotność jest kreacją strach ją przymierzać

za oknem
grad niszczy ogród
nie zauważyłem
krzew zapłonął

nie wiem dokąd idę
gubię drogę po drodze tracę z oczu cel
zapominam że

to ziarno posiane przed wiekiem
i zawsze o nie ktoś dba
jestem człowiekiem

i wciąż można inaczej

Opinia p. L. Żulińskiego na temat wiersza "chmury w dłoniach" - Beaty Więckiewicz

2012-01-14T13:58:00.005+01:00

"chmury w dłoniach" - Beata Więckiewicz

w lekkich barwach behery pokryte
gdy zachłyśniesz się mówić nie sposób
szedł obrzeżem wiechliny przybitej
z głową w chmurach uśmiechem do losu

chłodził nogi krył cień w wołosatem
kaczkom rzucał desery z kamieni
tam gdzie góry zmieniały swą szatę
żegnał wzgórza snuł cicho po ziemi

wpinał iskry w marmurki wetlińskiej
złotych włosów marzenia na stokach
chciał się wdrapać na plecy caryńskiej
zniósł się lekko z czerenin w obłokach

powlekł malarz swój pejzaż złocisty
w kępkach trawy przelewa się woda
mgła osiada w wzniesieniach sen bliski
odpoczynkiem pieśń ulgi do boga

OPINIA:

Jaki piękny wiersz „bieszczadzki”! Perfekcyjnie sylabotoniczny i zrymowany. Gdzieś tu słyszę i Leśmiana, i Harasymowicza – ale nie jako wtórne uzależnienie. Dzisiaj umacnia się zdziwienie wierszem tradycyjnym: czy jeszcze można go uprawiać? A ja się dziwę temu zdziwieniu, bo jeśli wiersz tradycyjny dobry, to jest lepszy od złego wiersza awangardowego. Wszystko można – byle dobrze! Oto właśnie mamy tego przykład!

Opinia p. S. Jurkowskiego na temat wiersza "chmury w dłoniach" - Beaty Więckiewicz

2012-01-14T13:54:00.005+01:00

Taki sobie obrazek, dosyć „poczciwy”, nie wiadomo dlaczego napisany. Wiersz nie powinien zostawiać takich wątpliwości. Przesłanie powinno być jasne, pointa dobitna (choć nie dopowiedziana do końca). Brak też linii kompozycyjnej, która przeciwdziała chaosowi. A utwór ten jest właśnie chaotyczny, niepotrzebnie udziwniony.

Stefan Jurkowski

"Jak noc, jak krew" - Łukasz Rajmund Krawczyński

2012-01-14T13:51:00.002+01:00

on przyszedł z niedaleka
ona jest tuż zza miedzy
uścisnęli dłonie
przypieczętowali pocałunkiem

było południe
tak mówią
słońce leżało na wznak
ręce łamały się tłumnie
to harmonia rozłupywała głowę o bruk
wydając fałszywe dźwięki

umierać przyszło młodo
zamknięto od środka drzwi
nie nadszedłeś
wciąż nie nadchodzisz
choć chyba dawno nadszedł czas

życie to biegnie to płynie
serce przystaje jak zając pośrodku pól
żołądek wywija oberki w rytm bębna
bum bum rach trach ciach
bum bum rach trach ciach

oczy zamknięte to mało
wrzawa rwie wściekle słuch
harmider
…………………….
bum bum rach trach ciach

on nie jest stąd ona jest tu tylko przejazdem
spotkali się
ona czarna jak noc
on czerwony jak krew

"Jesiony" - Łukasz Rajmund Krawczyński

2012-01-14T13:48:00.004+01:00

Przemierzyłem
puste przestrzenie,
ukołysane wiarą w siebie,
zawieszone firankami u otwartego okna,
podrywane przeciągami.
Zaszedłem w nieznane tereny.
Gąszcze przeczesałem jak włosy ręką.
Spotkałem zwierzę, które chciało mnie zjeść.
Klęknąłem w rzepaku,
posypałem głowę jesionem.
Byłem w lesie.

Dopadło mnie gdzieś na zakręcie.
Strach skoczył na kark i przygwoździł.
Uciekłem.

Zastało mnie w zaułku
Zwaliło z nóg. Chwyciło.
Miało mnie. Gwałtownie. Przez chwilę.
Połamane paznokcie krwawo milczą o zemście.

Opinia p. s. Jurkowskiego na temat wierszy Marty Nowickiej

2011-12-19T21:18:00.002+01:00

OPINIA:

Wiersze Marty Nowickiej mają w zasadzie poziom wyrównany. Dobry poziom. Zaletą ich jest ostrość widzenia, ironia, umiejętność operowania słowem i dawkowanie nastrojów. To nie są dziewczyńskie wiersze o miłości. To coś więcej. To własny obraz świata i jego interpretacja dokonana samodzielnie przez Autorkę.

Stefan Jurkowski

Opinia p. S. Jurkowskiego na temat wiersza "Nieczuły sztukmistrz" - Igi Reczyńskiej

2011-12-19T21:09:00.008+01:00

"Nieczuły sztukmistrz" - Iga Reczyńska

Rafał Wojaczek „Kobiecość” - Iga Reczyńska

Męskość polega na tym aby bić kobietę

Zgadzam się z Tobą nadstawiam policzek

Pan czeka z narzędziem - jakby z biżuterią -

nad różem policzka; to finalna słodycz,

więc byle rozerwać, byle tylko liznąć

czerwieni, a ciało - zostawić krawcowi.

Pan to szlifierz noży, potwór jednoręki,

który ćwiczy ramię na dziewczęcym biodrze

- wprawnie poleruje swój błyszczący fetysz,

od razu próbując doskonalsze ostrze.

Nie - ja tylko balwierz o ręce tak pewnej

jak ręka żonglera; ja jedynie błazen,

okrutny cyrkowiec ze sztucznym uśmiechem,

co samego śmieszy żałosne przebranie,

ale udaje się wciąż ta sama sztuczka:

nad ranem ta pani zamiast nóg ma szczudła.

OPINIA:

W zasadzie niezły wiersz, ale trzymający się zbytnio motta z Wojaczka. Mało osobisty. Dobrze skonstruowany, ale mało przekonujący, ponieważ dosyć ogólnikowy. Mało wyraziste jest jego przesłanie, jakby nie poparte doświadczeniem własnym. A jeśli nawet poparte, to owe doświadczenia ukryte są za literackim, zanadto papierowym, sztafażem.

Stefan Jurkowski

Opinia p. L. Żulińskiego na temat wiersza ***Przestałam grać - Marty Nowickiej

2011-12-19T20:54:00.007+01:00

***Przestałam grać - Marta Nowicka

Przestałam grać w Rozpacz
Kostka z Twoim zdjęciem wpadła mi pod łóżko
Wolę jej nie szukać
Bo jak wszyscy wiemy
Pod łóżkiem w nocy
Mieszkają potwory

Mój nazywa się Eks i ma szare oczy

Wiem co to dystans dysonans poznawczy
I autoironia
Słownik słów trudnych trudniejszych
I całkiem kłamliwych
Sprowadza się do wyrazu „miłość”
Nakreślonych Twoją ręką
Po pijanemu więc i całkiem krzywo

Przed snem tulę misia
A ważne sprawy odkładam na tą za chwilę
Na nigdy
Gdy zapomnę
Przestanę bać się ciemności
I tego że wrócisz
Lub że w snach
Wyjdziesz zza otchłani wspomnień

OPINIA:

OK. Znowu u tej Autorki jakiś ciekawy dramacik miłosny się dzieje. I znowu ta szlachetna prostota, jednak nie pozbawiona wyobraźni. Ale... Z tego wiersza wyrzuciłbym następujące słowa: „poznawczy” i „całkiem krzywo”. Wystarczyło by mi też, gdyby pod łóżko wpadło zdjęcie, a nie „kostka ze zdjęciem”. Zamiast „tą” musi być „tę. No i „Twoim” – „twoim” (takie przymiotniki dzierżawcze piszemy wierszach z małej litery. Z dużej tylko w prywatnych listach, tekstach ad personam itd.). Wydaje mi się też, że inaczej złamałbym ten wiersz wersyfikacyjne – taki podział na wersy wygląda mi tu topornie, szersza fraza uczyniłaby go ciekawszym...

Opinia p L. Żulińskiego na temat wiersza ***Miłosć polega na - Marty Nowickiej

2011-12-19T20:41:00.003+01:00

***Miłość polega na - Marta Nowicka

Miłość polega na tym
Aby nadstawiać Ci drugi policzek
Pilnie przytakiwać ale nie za szybko
Tak abyś nie uznał że mam inne zdanie

Pozwalać się rozbierać
I słuchać czasami
Że widziałeś inne smukłe i o pełnych biodrach

Śmiać się z tego nie płakać nie uciekać
Nie kląć

Nie zadawać Ci pytań w obawie przed ewentualną
Odpowiedzią
Odpowiedzialnością
Śmiechem perlistym w tle ciemnej słuchawki

Być
Słuchać

Wciąż zamykać oczy
I zaciskać kurczowo pięści
Mówiąc wystraszona
Jak bardzo Cię kocham

OPINIA:

W tym wierszu bardziej niż w po przednim („Nie było trucizny”) słychać jakieś „napięcie”, konflikt, walkę uczuć i oczekiwań. I to jest główny walor wiersza ciekawego. Zapewne zaletą Autorki jest prostota narracji lirycznej – w najlepszym tego słowa znaczeniu. Więc wszystko byłoby dobrze, gdyby nie banalna pointa.

Opinia p. Leszka Żulinskiego na temat wiersza ***Nie bylo trucizny- Marty Nowickiej

2011-12-19T20:24:00.005+01:00

***Nie było trucizny - Marta Nowicka

Nie było trucizny
Nie umarli
Nie w Weronie
nie oni

Każde miasto ma swoje Krakowskie Przedmieście
W każdym mieście spadają
Niepodtrzymywane miłością balkony

Rozbite drobinki bruku
Skropliły się czerwonym
Metalicznym mlekiem

Brak uczuć
Brak tętna
Oddech urwany w połowie
Warszawa
Nowy Świat

Przeżyłam
(W końcu to tylko parter)

OPINIA:

Ten wiersz nie jest zły. Ale czy to znaczy, że jest dobry? Czy istnieje jakaś dodatkowa skala między złym wierszem a dobrym? Otóż ten wiersz nie ma w sobie żadnej oryginalności językowej, może nie jest banalny, ale czy jest w jakiś sposób odkrywczy, zadziwiający, zapadający w pamięć? Nie. I to jedyne, co mam do powiedzenia...

Wyniki VIII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego.

2011-11-09T20:13:00.000+01:00

Jury w składzie: Wacław Tkaczuk – przewodniczący oraz Wojciech Kass i Krzysztof Kuczkowski Grand Prix Konkursu czyli Poetycką Nagrodę Rainera Marii Rilkego w wysokości 4.000 zł przyznało Marzenie ORCZYK-WICZKOWSKIEJ z Dąbrowy Górniczej; laureatem I Nagrody został Paweł HAJDUK z Baranowa Sandomierskiego; laureatem II Nagrody jest Dawid Jan KUJAWA z Bytomia; laureatką III Nagrody jest Dorota BETLEWSKA-GUTOWSKA z Warszawy.

Wyróżnienia otrzymali Paweł KOBYLEWSKI z Bytomia i Katarzyna BOLEC z Rzeszowa.

Jury VIII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego zapoznało się i oceniło 2.820 wierszy nadesłanych w 564 zestawach przez autorów z całej Polski oraz z zagranicy.

Wybór wierszy z nagrodzonych zestawów ukaże się drukiem w szóstym tegorocznym numerze dwumiesięcznika literackiego „Topos”. Organizatorem Konkursu jest redakcja „Toposu” i Towarzystwo Przyjaciół Sopotu.

Laureaci Ogólnopolskiego Konkursu Video Poezja

Jury w składzie: Joanna Polak, reżyser filmu animowanego, Rafał Hanzl, reżyser, wykładowca Łódzkiej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej oraz Jarosław Jakubowski, dramaturg i poeta” za najlepszą pracę uznało film Piotra Włodarczyka z Krakowa pt. „NREMsen”.

I nagroda - Piotr Włodarczyk z Krakowa za pracę „NREMsen” inspirowaną wierszem Małgorzaty Lebdy. Jury jednogłośnie uznało ten utwór za najciekawszą pracę konkursu, wkraczającą w intymną sferę twórczości poetyckiej.

II nagroda - Marcin Malinowski z Warszawy za utwór „Dwa nieba” do wiersza Bożeny Urszuli Malinowskiej. Jury podkreśla adekwatne użycie współczesnych, audiowizualnych środków wyrazu do ilustracji przekazu poetyckiego, a także wysoki poziom drugiej z prac autora pt. „Wygnana”.

III nagroda – Damian Kocur z Łazisk Górnych za pracę „Dni otwartych drzwi” do wiersza Marcina Biesa. Za stworzenie klasycznymi środkami filmowymi intrygującej, wchodzącej w dyskurs ze słowem metafory. Wartość przekazu filmu i wiersza dopełniły się, tworząc nową jakość.

Nagroda specjalna za pracę nawiązującą do poezji Czesława Miłosza - Aleksandra Panisko z Warszawy za pracę „Dużo śpię”. O wyróżnieniu tej pracy zdecydowały: wysoki poziom zdjęć, adekwatny, spójny i konsekwentnie utrzymany klimat oraz tempo, a także wyrazisty osobisty rys autorski i wysoka wartość humanistyczna impresji.

''noc nie istnieje'' - Judyta Ciszewska

2011-11-09T20:03:00.002+01:00

nocą też jest dzień

gwałty są widoczne dla widomych

i zawsze okazja aby wypić

dzieje się nie jedno

może i rankiem

zakrwawiony bałagan jest jaśniejszy

***Nie było trucizny - Marta Nowicka

2011-11-09T20:00:00.001+01:00

Nie było trucizny
Nie umarli
Nie w Weronie
nie oni

Każde miasto ma swoje Krakowskie Przedmieście
W każdym mieście spadają
Niepodtrzymywane miłością balkony

Rozbite drobinki bruku
Skropliły się czerwonym
Metalicznym mlekiem

Brak uczuć
Brak tętna
Oddech urwany w połowie
Warszawa
Nowy Świat

Przeżyłam
(W końcu to tylko parter)

***Miłość polega na - Marta Nowicka

2011-11-09T19:59:00.001+01:00

Miłość polega na tym
Aby nadstawiać Ci drugi policzek
Pilnie przytakiwać ale nie za szybko
Tak abyś nie uznał że mam inne zdanie

Pozwalać się rozbierać
I słuchać czasami
Że widziałeś inne smukłe i o pełnych biodrach

Śmiać się z tego nie płakać nie uciekać
Nie kląć

Nie zadawać Ci pytań w obawie przed ewentualną
Odpowiedzią
Odpowiedzialnością
Śmiechem perlistym w tle ciemnej słuchawki

Być
Słuchać

Wciąż zamykać oczy
I zaciskać kurczowo pięści
Mówiąc wystraszona
Jak bardzo Cię kocham

***Przestałam grać - Marta Nowicka

2011-11-09T19:58:00.001+01:00

Przestałam grać w Rozpacz
Kostka z Twoim zdjęciem wpadła mi pod łóżko
Wolę jej nie szukać
Bo jak wszyscy wiemy
Pod łóżkiem w nocy
Mieszkają potwory

Mój nazywa się Eks i ma szare oczy

Przed snem tulę misia
A ważne sprawy odkładam na tą za chwilę
Na nigdy
Gdy zapomnę
Przestanę bać się ciemności
I tego że wrócisz
Lub że w snach
Wyjdziesz zza otchłani wspomnień

***Po prostu - Marta Nowicka

2011-11-09T19:56:00.001+01:00

Po prostu
Po północy
I po obietnicy
Mogę położyć się na Twoich kolanach
A Ty położysz się wzrokiem na moim brzuchu

„Oczy mam wyżej” powiem
Zmieszasz się
Chociaż wolałabym żebyś zamiast tego
Zmieszał mi tequilę rum czy inne martini
Nie wstrząsaj

Poprosisz mnie o rękę
Albo choćby o prawdę
(Afterparty beforeparty
Całe światło na mnie)

Pozwól pokaprysić nie tylko raz w miesiącu
Gdy mam „te” dni
Pogładź po włosach zachwyć się istnieniem

Przecież jestem w ten zimowy wieczór
Na Twoich kolanach
Mam bury sweter
I ostre w dotyku słowa

***Ściany zlały mi się w niebo" - Marta Nowicka

2011-10-23T19:19:00.000+02:00

***

Ściany zlały mi się w niebo
Tuż nad głową

Mrugam lekko i nieopierzenie
Nie mam skrzydeł
Tylko skrzyżowane kostki
I bezwład nadgarstka
Beztrosko wsuniętego w Twoje włosy

To wszystko stało się niechcący
I niechybnie się powtórzy
(Przerosło mój ptasi urok)
Łydki i kolana przemieszały się ze sobą
Nie wiedziałam gdzie jest moja ręka

I oczy były zgrabne i zwiewne ku sobie
Półotwarte serca
Kołdra skotłaszona z lekka z codziennością

Poruszony został zarys żeber
Dostrzegłam oddech
Przebiegł szybko po mojej szyi

I te dłonie zwinięte opiekuńczo
Które od roku
Urajam sobie przed snem

"Nieczuły sztukmistrz" - Iga Reczyńska

2011-10-09T11:01:00.002+02:00

Męskość polega na tym aby bić kobietę

Zgadzam się z Tobą nadstawiam policzek

Rafał Wojaczek „Kobiecość”

Pan czeka z narzędziem - jakby z biżuterią -

nad różem policzka; to finalna słodycz,

więc byle rozerwać, byle tylko liznąć

czerwieni, a ciało - zostawić krawcowi.

Pan to szlifierz noży, potwór jednoręki,

który ćwiczy ramię na dziewczęcym biodrze

- wprawnie poleruje swój błyszczący fetysz,

od razu próbując doskonalsze ostrze.

Nie - ja tylko balwierz o ręce tak pewnej

jak ręka żonglera; ja jedynie błazen,

okrutny cyrkowiec ze sztucznym uśmiechem,

co samego śmieszy żałosne przebranie,

ale udaje się wciąż ta sama sztuczka:

nad ranem ta pani zamiast nóg ma szczudła.

*** - Marta Nowicka

2011-10-09T10:58:00.000+02:00

Musisz być bardziej poważna
Siedzieć prosto
I zachęcająco-złowieszczo szczerzyć wybielone zęby
Nie wycierać raczek z okruszkami ciasta czekoladowego w materiał dżinsów
Grzeczniej uważaj na błoto kałuże
I tych mężczyzn co dużo obiecują
(sporej ilości kobiet)
Jak jesz jak mówisz
A nade wszystko co za słowa spływają z Twoich idealnie pomalowanych ust

Dorośnij dziecko

Teraz idę Piątą Aleją Wielkiego Jabłka
Obcasy miarowo stukają o bruk
Jestem piękną Cudzoziemką
(Kuncewiczowa miała rację)
Tylko ściągnę plecy

W wieku lat jedenastu
Przyrzekłam przecież
Nie garbić się więcej

*** - Marta Nowicka

2011-10-09T10:57:00.001+02:00

Dla R.

Kojarzę Cię
Spotkałam kilka razy
Nawet pozwoliłam się pieprzyć
I zamykałam powieki

We śnie widziałam
Jak wbijasz mi nóż w gardło
I go przekręcasz
Nie krwawiłam
Nie czułam
Nic

Teraz Twoja nieobecność siedzi obok
Zachłysnęła się kawą
I tylko patrzy czy nie zauważyłam

Ten którego znałam
Chciałby mnie trzymać na kolanach aż zgłodnieję
Chciałby być czuły
Zamiast tego byłby tylko błyskotliwy
W swoich streszczeniach Kertesza
(zresztą on mnie nie boli
-pogrzebane psy nie gryzą)

Ale ja i on
Jesteśmy dorośli od niedawna
I nic już nie możemy
Piwo wypite legalnie
Smakuje inaczej niż w szczenięcych latach

I nie ma puenty
Miłości też nie ma
Tylko kolorowe groszki
Dalej wzbudzają we mnie
Cieplejsze uczucia

"chmury w dłoniach" - Beata Więckiewicz

2011-10-08T07:53:00.001+02:00

w lekkich barwach behery pokryte
gdy zachłyśniesz się mówić nie sposób
szedł obrzeżem wiechliny przybitej
z głową w chmurach uśmiechem do losu

chłodził nogi krył cień w wołosatem
kaczkom rzucał desery z kamieni
tam gdzie góry zmieniały swą szatę
żegnał wzgórza snuł cicho po ziemi

wpinał iskry w marmurki wetlińskiej
złotych włosów marzenia na stokach
chciał się wdrapać na plecy caryńskiej
zniósł się lekko z czerenin w obłokach

powlekł malarz swój pejzaż złocisty
w kępkach trawy przelewa się woda
mgła osiada w wzniesieniach sen bliski
odpoczynkiem pieśń ulgi do boga

8 lipca 2007

"Czekając..." - Kinga Kułaga

2011-10-08T07:49:00.002+02:00

Bycie żołnierzem to czekanie,

W każdym czekaniu zawarte jest NIE,

Wrażliwość skrywana pod twardą skorupą pozorów,

Bo co gorsze, rozerwane serce czy noga?

W deszczu kul,

Przez ideę, z ideą, w idei, dla idei.

Silni walczą o ojczyznę, a przegrywają życie,

Ze ściśniętą fotografią rodziny, czekają na powrót.

Marta Nowicka

2011-09-17T21:34:00.005+02:00

Jestem absolwentką klasy humanistycznej VIII LO im Władysława IV w Warszawie. Obecnie studiuję socjologię i pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim. Jeśli chodzi o poezję, mogę pochwalić się dwukrotnym zajęciem drugiego miejsca w Wojewódzkim Turnieju Jednego Wiersza organizowanym przez Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej. Dostałam także nagrodę specjalną w konkursie poetycki im Jacka Kaczmarskiego "Rytmy Nieskończoności" z roku 2010 (V edycja konkursu).

"Sierva od Wszystkich Aniołów" - Iga Reczyńska

2011-09-04T12:01:00.002+02:00

Mówią mi, że nawet w niewolniczych podwórzach

to zawsze ostatni, zawsze najgłębszy przyczółek nocy,

Cayetanie, że diabły się schylają nad moim posłaniem,

a ja trzymam w nim klątwy, bluźnierstwa, nieznane

wersety – języki ciemne jak ciała dobrych matek.

Doktorzy nie mogli być łaskawi, a dla wątłej anatomii

ich bolesna medycyna równa z szamańskimi majakami:

rany wokół kostki – amulety z rozgrzanej rtęci, które

pomogą wypędzić ze mnie szatany. Więc już nie chcę

złych aptekarzy - ty jesteś najczulszy cyrulik i gdy będę

wyziębiać kolana na posadzkach świątyń, żadne demony

nie wygną się z obrazów do moich spódnic; będę doskonała

jak twoje modlitwy (choć wiem, że pełne ciężkich pokut),

mam przecież jeszcze tę resztkę świętości – Matki Boskiej

od rudych włosów.